ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ သႀကၤန္ဆိုတာ သိပ္ထူးထူးဆန္းဆန္းေတာ့ မဟုတ္တာေသခ်ာတယ္။ ပိေတာက္ပြင့္ေတြကို ရင္မခုန္တတ္သူပဲ ဆိုပါေတာ့ေလ။ မီးေတြထြန္းတဲ့ သီတင္းကၽြတ္လို၊ ေရေတြပက္တဲ့ သႀကၤန္ဟာလည္း ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အထူးဆန္းႀကီး မဟုတ္ေတာ့တာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကိုးလိုးကန္႔လန္႔ႏိုင္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ပဲ ႀကီးျပင္းလာခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့ေလ။

မွန္တာေျပာရရင္ သႀကၤန္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ စိတ္ပ်က္စရာပါပဲ။ လုပ္လက္စ အလုပ္ေတြအားလံုး ရပ္ထားရတယ္။ အားအားယားယား (အဲလိုကၽြန္ေတာ္ထင္တဲ့) ေပ်ာ္႐ႊင္ေနတဲ့ လူတစ္စုက ဟိုနား ဒီနားကေန ျဖတ္သန္းသြားၾကဦးမယ္။ မႀကီးမငယ္နဲ႔ ကဲေနမယ့္ သူေတြကိုလည္း ေတြ႕ရမယ္။ ဒါေပမယ့္ (အဲလို အရာေတြကို စိတ္ပ်က္ေပမယ့္) သႀကၤန္ေတးသံကေလးကို ၾကားလိုက္ရရင္ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခုန္သံေတြ ျမန္ေနဆဲပါေလ။ ဒါေပမယ့္ လူေတြ ႐ုတ္႐ုတ္႐ုတ္႐ုတ္ ျဖစ္ရေလာက္ေအာင္ ဘာေတြက စိုးမိုးေနလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။

တကယ္ဆိုရင္ အဲဒီ ေရေတြက ညစ္ပတ္ေနတဲ့ လူ႕စိတ္ေတြကို တကယ္တမ္း ေဆးေၾကာလိုက္သင့္တယ္။ မီးသတ္ပိုက္လို ေရအားျပင္းျပင္းနဲ႔ ပတ္ေနတာေတာင္မွ ညစ္ညမ္းေနတဲ့ စိတ္ေတြကို ေဆးေၾကာမပစ္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ သေျပခက္ကေလးကေကာ ေဆးေၾကာႏိုင္မွာလား။ မျဖစ္ႏိုင္သည္ျဖစ္ေစ၊ ျဖစ္ႏိုင္သည္ျဖစ္ေစ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဆုေတာင္းေလးေတြကိုေတာ့ ဘုရားၾကားၾကား မၾကားၾကား၊ သိၾကား ၾကားၾကား မၾကားၾကား ဆုေတာင္းထားရမွာပဲေလ။ မေတာ္တဆ ၾကားသြားလို႔ ေပးခ်င္ခဲ့ရင္ ေပးဖို႔ အဆင္ေျပေစေအာင္ေပါ့။

အခုလည္း ဘာလိုလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ သိပ္ကီးမကိုက္တဲ့ သႀကၤန္က ေရာက္လာျပန္ေတာ့မယ္။ အဲဒီ သႀကၤန္ဆို ကၽြန္ေတာ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲ ေရာက္ေနတတ္တယ္။ ဒါဟာ ဆယ္စု ႏွစ္တစ္ခုကို ခ်ည္းနင္း ၀င္ေရာက္လာေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အက်င့္တစ္ခုေပါ့။ အဲဒီအေၾကာင္းကို ေျပာရင္ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက မယံုတဲ့ မ်က္လံုးနဲ႔ ၾကည့္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လို ေကာင္က အဲလိုလုပ္မယ္ဆိုတာ သူတို႔အတြက္ေတာ့ က်ည္ေပြ႕ အတက္ေပါက္တယ္ပဲ ထင္ၾကမွာပဲ။ ခက္တာက အဲဒီ အတက္ကလည္း ေပါက္ေပါက္ႏိုင္လြန္းေနတာ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း စိတ္ညစ္ေနတာပါပဲ။ အျမင္ကတ္ေလာက္ေအာင္ မူး႐ူးေသာင္းက်န္းေနတာကို မျမင္ရတာ တစ္ခုနဲ႔တင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ေနရထိုင္ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာပါတယ္။ တကယ္ဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘ၀မွာ ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိေနပါလ်က္နဲ႔မ်ား လူေတြက ဒုကၡမ်ားမယ့္ လမ္းကိုမွ ဘာလို႔ သြားခ်င္ရလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္လည္း မစဥ္းစားတတ္ေအာင္ပါပဲ။ အပူ႐ွပ္ၿပီး ဖ်ားမွာ စိုးရိမ္တာလည္း ပါပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနခ်င္ရာအရပ္မွာ ေနခ်င္သလိုေနမယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ကို မ႑ပ္မွာျမင္ရင္ ကားေပၚမွာ ျမင္ရင္ ဘာလုပ္မယ္ ညာလုပ္မယ္ဆိုတဲ့သူေတြ သႀကၤန္သာ ၿပီးလို႔ သြားပါတယ္။ ဘာဆို ဘာမွ မလုပ္လိုက္ရပါဘူး။ အလိုလိုေနရင္းနဲ႔ သူတို႔ေတြသာ မ႑ပ္ေတြ ကားေတြ လည္ရင္း ပတ္ရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို ေငြေတြနဲ႔ လဲၿပီး ပင္ပန္းစိတ္ေပ်ာ္႐ႊင္မႈကို ယူလိုက္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေအးခ်မ္းတယ္လို႔ ယူဆမိတဲ့ ေနရာတစ္ေနရာရဲ႕ ေခ်ာင္တစ္ေခ်ာင္မွာ ေနရင္း တစ္ခါတေလ သီခ်င္းနားေထာင္ရင္း၊ တစ္ခါတေလ တရားနာရင္း၊ တစ္ခါတေလ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ ျငင္းရင္း ခုန္ရင္း၊ အဲဒီ ရက္ကေလးေတြကို အပူအပင္မဲ့ ျဖတ္သန္းခဲ့ပါတယ္။

တကယ္ဆို ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ သူမသာ အနားမွာ ပါမယ္ဆိုရင္ … ကၽြန္ေတာ္ေလွ်ာက္လည္ျဖစ္ခ်င္လည္း လည္ျဖစ္မွာေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ လမ္းတစ္၀က္မေရာက္ခင္မွာ ကၽြန္ေတာ္လွည့္ျပန္လာမိမွာ ေသခ်ာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အဲလို ဆူဆူညံညံနဲ႔ စိတ္႐ႈပ္ရတာကို သိပ္မလုပ္ခ်င္တဲ့ လူေလ။ ဒါေပမယ့္လည္း ကၽြန္ေတာ္က အဲလိုေပ်ာ္ေန႐ႊင္ေနတဲ့ သူေတြကို မုန္းတီးေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။ သူတို႔ ေပ်ာ္ေနတာျမင္ၿပီး ကိုယ္ဘာလို႔ အဲလို မေပ်ာ္ႏိုင္ရပါလိမ့္ဆိုကာ မနာလို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ျဖစ္တယ္။ တကယ္ဆို အမ်ားသူငါနဲ႔ အတူ လိုက္ေလ်ာညီေထြေနတတ္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ သင္တန္းျပန္အပ္သင့္တယ္။

ဒါေပမယ့္လည္း ဒီလိုေနထိုင္ကာ ေနရင္းနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘ၀မွာ ေရပက္ေနတဲ့ ရက္ေတြကို ဆယ္စုႏွစ္ တစ္စုစာ ေက်ာ္ျဖတ္ကာ လာခဲ့ၿပီးၿပီပဲ။ ေပ်ာ္႐ႊင္ရသည္ျဖစ္ေစ ၀မ္းနည္းရသည္ျဖစ္ေစ ကိုယ့္ဘ၀ရဲ႕ ရလာဒ္ကို ကိုယ္ေက်နပ္ဖို႔ေတာ့လိုမယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ျပတ္သားဖို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္ ရဲ၀ံ့ဖို႔ လိုမယ္။ ဘာအတြက္နဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အျမင္ကို ဖြင့္ခ်ျပဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ သတၱိေတြ မနည္းသင့္ဘူး။ အမ်ားသူငါနဲ႔ အျမင္သိပ္မတူတဲ့ လူ႕ကန္႔လန္႔ကေလးတစ္ေယာက္ ေဟာဒီေလာကမွာ ႐ွိေနေသးေၾကာင္း သႀကၤန္မိုးလည္း သိမွာပါ။ ပိေတာက္ေတြလည္း သိမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္တယ္လို႔ (ကၽြန္ေတာ္ထင္ေနတဲ့) သူမလည္း သိမွာပါ။

ဒီတစ္ခါ သႀကၤန္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေနရာမွာ ႐ွိမယ္။ ဘာေတြလုပ္မယ္ဆိုၿပီး သိခ်င္တဲ့ မိတ္ေဆြတစ္ခ်ဳိ႕ကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ အလုပ္ထဲမွာ မဟုတ္ရင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ႐ွိပါမယ္။ အရက္ေသာက္ဖို႔ျဖစ္ေစ၊ ေလွ်ာက္လည္ဖို႔ ျဖစ္ေစ လာေခၚခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရန္သူပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္လို႔။ အဲဒီလို နားလည္မႈ ေခါင္းပါးတဲ့ ေကာင္ေလးကို က်ရာ ႀကံဳရာေနရာမွာပဲ ပစ္ထားခဲ့ေစခ်င္ပါတယ္ေလ။

ေၾသာ္ ပိေတာက္ေတြ တစ္ခါျပန္ေ၀ဦးေတာ့မွာပဲေလ .. ။
စိတ္မိုက္ စိတ္ညစ္ေတြကို ဒီတစ္ခါ ထပ္ေဆးဖို႔ .. အခြင့္အေရးလာျပန္ေခ်ၿပီ။