ေဆာင္းရာသီရဲ႕ ေန႔စြဲတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၂၀ ရက္ေန႔မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ၃၅ ေယာက္ေျမာက္ သမၼတအျဖစ္ ဂၽြန္အက္ဖ္ကေနဒီဟာ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆိုခဲ့ပါတယ္။ ထိုစဥ္က သူဟာ အသက္ ၄၃ႏွစ္႐ွိေနၿပီ ျဖစ္ၿပီး အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႕ သမိုင္းမွာေတာ့ အသက္အငယ္ဆံုး ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ သမၼတတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ ထိုေန႔မွာ ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ ၎၏ ေက်ာ္ၾကားလူသိမ်ားေသာ မိန္႔ခြန္းမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။

……………

ျပည္သူျပည္သားအေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ား ..

ဒီကေန႔ဟာ ေ႐ြးေကာက္ပြဲအႏိုင္ရပါတီတစ္ခုရဲ႕ ေအာင္ပြဲေန႔ မဟုတ္ပါဘူး။ လြတ္လပ္ျခင္း အႏွစ္သာရအတြက္ က်င္းပၾကတဲ့ေန႔တစ္ေန႔ပါ။ ဒီကေန႔ဟာ အဆံုးသတ္တစ္ခုျဖစ္သလို အစျပဳျခင္းတစ္ခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပန္လည္ဆန္းသစ္မႈနဲ႔ အေျပာင္းအလဲေတြကိုလည္း ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ရာစုႏွစ္ ၂ခုနီးပါးက တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆင္ႀကီးေတြ အဆက္ဆက္ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆိုခဲ့သလို ဘုရားသခင္နဲ႔ ျပည္သူျပည္သားအားလံုးရဲ႕ ေ႐ွ႕ေမွာက္မွာ ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္ က်မ္းသစၥာ က်ိန္ဆိုပါမယ္။

ကမၻာႀကီးဟာ အရင္လို မဟုတ္ဘဲ အမ်ားႀကီး ေျပာင္းလဲခဲ့ပါၿပီ။ လူသားေတြမွာ ဆင္းရဲမြဲေတမႈေတြနဲ႔ မလိုလားအပ္တဲ့ လူေနမႈစံေတြကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ဖို႔ စြမ္းအားေတြလည္း ရလာခဲ့ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဘိုးေဘးအဆက္ဆက္ တြန္းလွန္ခဲ့ရတဲ့ ယံုၾကည္မႈတစ္ရပ္ကေတာ့ ကမၻာေပၚမွာ ႐ွိေနဆဲပါ။ အဲဒီယံုၾကည္မႈကေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရးဟာ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ေကာင္းမြန္ပီျပင္တဲ့ စနစ္တစ္ခုက လာႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘဲ ဘုရားသခင္ကသာ ဖန္ဆင္းေပးႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ေနမႈပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ပထမဆံုး တြန္းလွန္ခဲ့သူေတြရဲ႕ အေမြအႏွစ္ကို ဆက္ခံမည့္သူေတြဆိုတာ ဒီကေန႔ ေမ့ထားလို႔ မျဖစ္ပါဘူး။ အခု အေမရိကန္ရဲ႕ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြဆီကို အဲဒီအေမြအႏွစ္ေတြ လက္ဆင့္ကမ္းလိုက္ၿပီ ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကို ဒီအခ်ိန္ ဒီေနရာကေနၿပီးေတာ့ မိတ္ေဆြေတြေရာ ရန္သူေတြပါ သိသြားပါေစ။ လူ႔အခြင့္အေရးကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ေႏွးေကြးမႈေတြ ယခင္ကတည္းက ဒီတိုင္းျပည္မွာ မ႐ွိခဲ့ ခြင့္မျပဳခဲ့သလိုဘဲ ဒီကေန႔က စၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္မွာေရာ ကမၻာအ၀ွမ္းမွာပါ မ႐ွိေအာင္ေဆာင္႐ြက္သြားပါမယ္။

ဘယ္လို အေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ လြတ္လပ္မႈကသာ အၿမဲတမ္း ေအာင္ပြဲခံႏိုင္ဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုး ေပးဆပ္ၾကမယ္၊ တာ၀န္ကိုယ္စီ ထမ္းေဆာင္ၾကမယ္၊ အခက္အခဲေတြကို ရင္ဆိုင္ၾကမယ္၊ မိတ္ေဆြေတြကို ကူညီၾကမယ္၊ ရန္သူေတြကို ဆန္႔က်င္ၾကမယ္ဆိုတာ ဒီတိုင္းျပည္ကို ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ တိုင္းျပည္ေတြေရာ မေကာင္းအျမင္႐ွိတဲ့ တိုင္းျပည္ေတြပါ သိေအာင္ ေၾကညာလိုက္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ အေလးအနက္ ကတိေပးခ်င္တာေတြကေတာ့ …

ဟိုးပေ၀သဏီကတည္းက ယဥ္ေက်းမႈသာမက ယံုၾကည္ခ်က္ေတြပါ တူညီစြာ ေ၀မွ်ရင္း ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးခဲ့ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြ တိုင္းျပည္ေတြ အေပၚမွာ အၿမဲသစၥာ႐ွိ႐ွိ ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ ဆက္ဆံသြားပါမယ္။

လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးကာစ တိုင္းျပည္ေတြကိုလည္း ကိုလိုနီစနစ္ အဆံုးသတ္သြားတာဟာ အဲဒီထက္ ပိုမိုဆိုး႐ြားတဲ့ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ အစားထိုးဖို႔ မဟုတ္ပါဘူးဆိုတာ ေျပာလိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အျမင္ေတြကို အၿမဲတမ္း ေထာက္ခံအားေပးမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မထားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ကိုေတာ့ ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲ အေလးထားၿပီး ေထာက္ခံအားေပးၾကမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနပါမယ္။ သတိရေစလိုတာကေတာ့ အတိတ္ကာလကတည္းက က်ားရဲ႕ ေနာက္ေက်ာေပၚကို မိုက္မိုက္မဲမဲခြစီးဖို႔ ႀကိဳးစားသူတိုင္း ဟာ က်ားရဲ႕ အာခံတြင္းမွာပဲ ဘ၀အဆံုးသတ္ရတတ္တယ္ ဆိုတာကိုပါ။

ကမၻာအရပ္ရပ္မွာ႐ွိၾကတဲ့ တဲေတြ ႐ြာေတြမွာ ႐ုန္းကန္ၿပီး ဘ၀ကိုေက်ာင္းရင္း ႏြမ္းပါးစြာ ေနထိုင္ၾကရသူေတြကို ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးက ခင္ဗ်ားတို႔တေတြ ကိုယ့္အက်ိဳးအတြက္ ကိုယ္တိုင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ၾကဖို႔ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကာၾကာ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႐ိုင္းပင္းကူညီသြားပါမယ္။ အဲဒါလိုကူညီမယ္ဆိုတာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြက လုပ္သြားမွာစိုးလို႔လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အကူအညီေပးလိုက္မယ့္သူေတြဆီက ေထာက္ခံမဲေတြ လိုခ်င္လို႔လည္း လံုး၀ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာလို႔ ကူညီတာလည္း ဆိုေတာ့ ဒါဟာ အမွန္တရားျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ လြတ္လပ္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုဟာ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသူ အမ်ားစု ကို မကူညီႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ခ်မ္းသားတဲ့ လူနည္းစုကိုလည္း ကယ္တင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ေတာင္ဘက္နယ္နိမိတ္မွာ ႐ွိတဲ့ တိုင္းျပည္ေတြကို ေျပာလိုတာကေတာ့ ခ်စ္ၾကည္ေရးအတြက္ ေဆာင္႐ြက္မႈ တိုးတက္လာေအာင္ ျပည္သူေတြ အစိုးရေတြကို ဆင္းရဲတြင္းႏြံက လြတ္ေျမာက္လာႏိုင္ေအာင္ အေျပာခ်ည္းသက္သက္မဟုတ္ဘဲ အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပသြားပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေတာ္လွန္ျခင္းဟာ အာဏာရယူလိုသူေတြအတြက္ သားေကာင္ ျဖစ္သြားလို႔ မရပါဘူး။ အေမရိကတိုက္မွာ ဆိုးဆိုး႐ြား႐ြား ႏိုင္ထက္စီးနင္းလုပ္မႈေတြကိုလုပ္မယ္ဆိုရင္ ပူးေပါင္းဆန္႔က်င္သြားမယ္ဆိုတာ အိမ္နီးနားခ်င္း ႏိုင္ငံေတြကို သိေအာင္ ေျပာေပးၾကပါ။ ဒီကမၻာတစ္ျခမ္းမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့သူေတြဟာ ကိုယ့္ၾကမၼာကို ကိုယ္ဖန္တီး သြားမယ္ဆိုတာ အျခားတိုင္းႏိုင္ငံေတြ သိပါေစ။

ကမၻာ့ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ႀကီးကို ေျပာလိုတာကေတာ့ ၿငိ္မ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေဆာင္က်ဥ္းႏိုင္မယ့္ လက္နက္ေတြထက္ စစ္ပြဲေတြအတြက္ လူသတ္လက္နက္ေတြ မ်ားျပားေနတဲ့ ဒီေခတ္ ဒီအခါမွာ ဒီကုလသမဂၢအဖြဲ႕ႀကီးဟာ အားလံုးအတြက္ အေကာင္းဆံုးနဲ႔ ေနာက္ဆံုးေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပါ။ ဒီေတာ့ ဒီအဖြဲ႕ႀကီးကို အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုအျဖစ္ အမည္႐ွိ႐ံုခ်ည္းသက္သက္ မဟုတ္ဘဲ ထိထိေရာက္ေရာက္ ပိုမို စြမ္းေဆာင္သြားႏိုင္ေအာင္ အေလးအနက္ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးသြားပါမယ္။

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္နဲ႔ ယံုၾကည္ခ်က္လားရာျခင္း မတူတဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ႏိုင္ငံေတြကို ေတာင္းဆိုခ်င္တာကေတာ့ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လံုး အက်ဳိးမဲ့ေစမယ့္ ေလာကလူ႔ဘံုပ်က္စီးေအာင္ တမင္ႀကံ႐ြယ္ၿပီးပဲျဖစ္ျဖစ္ မေတာ္မဆပဲျဖစ္ျဖစ္ သိပၸံပညာနဲ႔ ဖန္တီးထားတဲ့ အရာေတြက အၿပီးသတ္ အႏိုင္ယူ မသြားခင္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အသစ္တဖန္ ေဆာင္႐ြက္ၾကရေအာင္လား။

ကမၻာ့အင္အားႀကီး အုပ္စုႏွစ္ခုအေနနဲ႔ လက္႐ွိအေျခအေနမွာ ေရာင့္ရဲေနလို႔ မျဖစ္ပါဘူး။ ႏွစ္ဖက္စလံုးမွာ ေခတ္မီလက္နက္ေတြ အၿပိဳင္တပ္ဆပ္ၾက အႏုျမဴဗံုးေတြ အၿပိဳင္လုပ္ေနၾကတာဟာ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးခ်ိန္ခြင္လွ်ာကို တဖက္ဖက္က အားသာမႈ႐ွိေအာင္ ျပင္ဆင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ အၾကမ္းဖက္မႈေတြနဲ႔အတူ လူသားမ်ဳိးႏြယ္ရဲ႕ အဆံုးသတ္ ေနာက္ဆံုးစစ္ပြဲႀကီးကို ဦးတည္သြားမွာပါ။

ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုး အသစ္တဖန္ ေဆာင္႐ြက္ၾကရေအာင္။ ႏွစ္ဖက္စလံုး အျပန္အလွန္ ေလးစားသမႈနဲ႔ ဆက္ဆံျခင္းဟာ တစ္ဖက္ဖက္က အားနည္းမႈေၾကာင့္ ဆိုတဲ့ လကၡဏာမဟုတ္ပါဘူး။ ႐ိုး႐ိုးသားသားဆက္ဆံၾကမယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ သက္ေသေကာင္း တစ္ခု ျဖစ္လာႏိုင္မွာပါ။ အစိုးရိမ္လြန္ၿပီး အခ်င္းခ်င္း မွ်တတဲ့ အေပးအယူညိွႏႈိင္းမႈေတြ မလုပ္ဘဲ မေနသင့္ၾကသလို အဲဒီလို ညွိႏိႈင္းေဆြးေႏြးမႈေတြ လုပ္ဖို႔လဲ ဘယ္ေတာ့မွ အစိုးရိမ္ မလြန္ၾကပါေစနဲ႔။

ကၽြန္ေတာ္တို႔အခ်င္းခ်င္း စိတ္၀မ္းကြဲမႈျဖစ္ေစမယ့္ ျပႆနာေတြကို အဖန္ဖန္တလဲလဲ ေျပာေနဆိုေနၾကမယ့္အစား ဘယ္လို ျပႆနာမ်ဳိးကို အတူတကြ ေျဖ႐ွင္းၾကမလဲဆိုတာ ႏွစ္ဖက္စလံုးက နည္းလမ္း႐ွာေဖြၾကရေအာင္လား။ ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ လက္နက္ထိန္းခ်ဳပ္မႈ၊ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာမႈေတြကို လုပ္ဖို႔အတြက္ တိတိက်က် အေျဖထုတ္ၾကရေအာင္လား။ သိပၸံပညာက ေပးႏိုင္တဲ့ ဆိုးက်ဳိးေတြအစား ေကာင္းက်ဴိးေတြကိုသာ ႐ွာေဖြၾကရေအာင္လား။ ၾကယ္တာရာေတြဆီကို အတူသြားၾကမယ္။ သဲကႏၱာရေတြကို အတူေက်ာ္ျဖတ္ၾကမယ္။ ေရာဂါဘယေတြ ကင္း႐ွင္းအျမစ္ျပတ္သြားေအာင္ အတူႀကိဳးစားၾကမယ္။ ပင္လယ္ျပင္ေအာက္ကို အတူ ေလ့လာၾကမယ္။ အႏုပညာနဲ႔ စီးပြားေရးတိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးေအာင္ အတူ အားေပးၾကမယ္။ ႏွစ္ဖက္စလံုးက ညီညီညြတ္ညြတ္႐ွိမယ္ဆိုရင္ ကမၻာ့ေနရာေဒသအသီးသီးမွာ ႐ွိတဲ့ မႏိုင္၀န္ေတြ ထမ္းေနရသူေတြနဲ႔ အႏိုင္က်င့္ဖိႏိွပ္ခံေနရသူေတြ အားလံုး လႊတ္ေျမာက္သြားမွာပါ။

တကယ္လို႔ အတူတကြ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္မႈ ရလဒ္ေတြကို သံသယေတာနက္ထဲ ျပန္ေမာင္းသြင္းခံလိုက္ရမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ အသစ္ျပန္ၿပီး ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကမယ္။ အဲဒီလို လုပ္ျခင္းဟာ အာဏာခ်ိန္ခြင္လွ်ာကို မွ်သြားေအာင္ မဟုတ္ဘူး။ အားႀကီးတဲ့သူေတြအတြက္ မွ်မွ်တတ ေဆာင္႐ြက္ေပးၿပီး အားနည္းသူေတြအတြက္ လံုၿခံဳေအးခ်မ္းမႈေပးႏိုင္တဲ့ ကမၻာသစ္တစ္ခုကို ျပန္ၿပီး တည္ေဆာက္ႏိုင္ဖို႔ အတြက္ပါ။

ဒါေတြအားလံုး ၿပီးေျမာက္ဖို႔ ရက္တစ္ရာနဲ႔လည္း မၿပီးပါဘူး။ ရက္တစ္ေထာင္နဲ႔လည္း ၿပီးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီ လက္႐ွိအုပ္ခ်ဳပ္ေရး သက္တမ္းအတြင္းမွာေတာင္ ၿပီးခ်င္မွ ၿပီးမွာပါ။ ဒါမွ မဟုတ္ ဒီကမၻာႀကီး သက္တမ္းကုန္တဲ့အထိေတာင္ ၿပီးခ်င္မွ ၿပီးလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ .. ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခုကေန စၿပီး လုပ္လုိက္ၾကရေအာင္။

ျပည္သူမ်ားခင္ဗ်ား .. ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဆံုးသတ္ ေအာင္ျမင္မလား ဒါမွမဟုတ္ က်ဆံုးမလားဆိုတာဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ရည္ သက္သက္ထက္ ခင္ဗ်ားတို႔ အားလံုးရဲ႕ လက္ထဲမွာ ႐ွိပါတယ္။ ဒီတိုင္းျပည္ကို စၿပီး တည္ေထာင္ခဲ့ကတည္းက အေမရိကန္မ်ဳိးဆက္ အစဥ္အဆက္ဟာ သစၥာ႐ွိ႐ွိနဲ႔ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၾကသူခ်ည္းပါပဲ။ ကိုယ္က်ဳိးမဖက္ဘဲ ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ အေမရိကန္လူငယ္ေတြရဲ႕ အုတ္ဂူေတြဟာ ကမၻာ အရပ္ရပ္မွာ ႐ွိေနပါတယ္။

အခုလည္း ခရာသံေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေခၚေတြ ျပန္ၿပီ။ လက္နက္ေတြ ကိုင္ေဆာင္လာဖို႔ မဟုတ္ဘူး။ စစ္ပြဲမွာ တိုက္ခိုက္ဖို႔ မဟုတ္ဘူး။ ဟိုးအရင္ကတည္းက အခုထိ ႏွစ္စဥ္လိုလို ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ လူသားမ်ဳိးႏြယ္ရဲ႕ ရန္စြယ္ေတြျဖစ္တဲ့ အာဏာ႐ွင္စနစ္၊ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ၊ ေရာဂါဘယေပါမႈနဲ႔ စစ္ပြဲေတြ အစ႐ွိတဲ့ ႐ုန္းကန္မႈေတြ အဆံုးသတ္သြားေအာင္ ကူညီဖို႔ပါ။

လူသားမ်ဳိးႏြယ္စု သာယာ၀ေျပာတဲ့ ဘ၀ေတြ ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔ အေ႐ွ႕၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္မွာ ႐ွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ မဟာမိတ္ေတြနဲ႔ အတူ အဲဒီ ရန္စြယ္ေတြကို ႀကိဳးႀကိဳးစားစားစား တိုက္ထုတ္ၾကရေအာင္လား။

ကမၻာ့သမိုင္းတေလွ်ာက္မွာ မ်ဳိးဆက္အနည္းငယ္ကသာ လြတ္လပ္ေရးကို တိုက္ယူဖို႔မလိုဘဲ အေရးႀကံဳရင္ ကာကြယ္ဖို႔ဆိုတဲ့ ဆုလာဘ္ကို ရခဲ့ၾကတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ဒီတာ၀န္ကို မျငင္းပယ္ပါဘူး။ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထဲက ဘယ္သူကမွ အျခားသူ ဒါမွမဟုတ္ အျခားမ်ဳိးဆက္တစ္ခုခုနဲ႔ ဒီလိုအေျခအေနတစ္ခုကို လွဲလွယ္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္မထင္ပါဘူး။ စြမ္းအားေတြ၊ ယံုၾကည္မႈေတြ၊ ခိုင္မာတဲ့ ႀကိဳးစားမႈေတြေၾကာင့္ တိုင္းျပည္မွာ ေအာင္ျမင္ျခင္းမီးလွ်ံကေန အလင္းေရာင္ေတြ ရလာမွာပါ။ အဲဒီ ေအာင္ျမင္ျခင္း မီးလွ်ံဟာ ကမၻာတ၀ွမ္းကို အလင္းေရာင္ ေပးပါလိမ့္မယ္။

ဒီေတာ့ အေမရိကန္ ျပည္သူျပည္သားမ်ား ခင္ဗ်ား…

သင့္အတြက္ တုိင္းျပည္က ဘာလုပ္ေပးႏိုင္သလဲ မေမးပါနဲ႔ .. တိုင္းျပည္အတြက္ သင္ ဘာလုပ္ေပးႏိုင္သလဲသာ ေမးပါ။

“Ask not what the country can do for you. Ask what you can do for your country”

ကမၻာသူ ကမၻာသားအေပါင္းတို႔ ခင္ဗ်ား…

သင့္အတြက္ အေမရိကန္တုိင္းျပည္က ဘာလုပ္ေပးမလဲ မေမးပါနဲ႔ .. ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတူတကြ လူသားမ်ဳိးႏြယ္စုတစ္ရပ္လံုးရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ ဘာလုပ္ေပးႏိုင္ၾကမလဲ ေမးပါ။

ေနာက္ဆံုး ေျပာလိုတာကေတာ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားျဖစ္ျဖစ္ ကမၻာသူကမၻာသားျဖစ္ျဖစ္ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာင္းဆိုတဲ့ စြမ္းအားေတြ ေပးဆပ္ရင္းႏွီးမႈေတြနဲ႔ ညီမွ်တာကို ျပန္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီက ေတာင္းဆိုပါ။ စိတ္ထား ေကာင္းေကာင္းထားၾကမယ္ဆိုရင္ ရလဒ္ေကာင္းေတြ ရၾကမွာ မလြဲပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အမ်ားအက်ဳိးေဆာင္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကို သမိုင္းက အဆံုးအျဖတ္ေပးသြားပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္ၾကတဲ့ ဒီေျမကို ဦးေဆာင္ဦး႐ြက္ျပဳဖို႔ အေ႐ွ႕ကိုထြက္ခဲ့ၾကပါ။ ဒီကမၻာေလာကအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုး ဘုရားသခင္ရဲ႕ ကိုယ္စား အလုပ္ လုပ္ၾကရဦးမယ္ဆိုတာ သိထားၾကပါ… ။

……………

(အေမရိကန္ သမၼတေဟာင္း ဂၽြန္အက္ဖ္ကေနဒီ၏ ေက်ာ္ၾကားလူသိမ်ားေသာ မိန္႔ခြန္းမွ ေကာက္ႏုတ္ၿပီး ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုပါသည္။ မူရင္းကို ဖတ္လိုပါက ေအာက္ေဖာ္ျပပါ အင္တာနက္လိပ္စာတြင္ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါသည္။)

Ref: http://www.inspiring-quotes-and-stories.com/ask-not-what-your-country-can-do-for-you.html