You could not step twice into the same river; for other waters are ever flowing on to you (Heraclitus)

ဂရိေတြးေခၚ ပညာ႐ွင္ ေဟရာကလိုက္တပ္စ္၏ အထက္ပါ စကားအတိုင္း အရာရာတိုင္းသည္ ေ႐ြ႕ေလ်ာ ေျပာင္းလဲေနသည္။ မူ၀ါဒေရးရာ အေျပာင္းအလဲ၊ ကမၻာ့စူပါ ပါ၀ါ အေျပာင္းအလဲ၊ ပညာေရး အေျပာင္းအလဲ၊ ရာသီဥတု အေျပာင္းအလဲ၊ နည္းပညာ အေျပာင္းအလဲ စသျဖင့္ ေျပာင္းလဲမႈလႈိင္းေတြက တစ္လံုးၿပီး တစ္လံုး ဆင့္ကဲ ႐ိုက္ခတ္ေနသည္။ ထို အေျပာင္းအလဲမ်ားကို ဒီအတိုင္း လက္ခံလုိက္မည္လား၊ ျငင္းဆန္လိုက္မည္လား၊ အထိန္းအကြပ္ႏွင့္ လက္ခံသြားမည္လား၊ အလိမၼာသံုး၍ ျငင္းပယ္မည္လား ဆိုသည္က တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္း၊ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုခ်င္း၊ ႏိုင္ငံတစ္ခုခ်င္းစီ၏ ကိုယ္ပိုင္ေ႐ြးခ်ယ္မႈပင္ ျဖစ္သည္။ ေျပာင္းလဲရမည္ကို ေၾကာက္႐ြံ႕ေနသျဖင့္ ေျပာင္းလဲရန္ မႀကိဳးစားဘူးဆိုလွ်င္ အေျပာင္းအလဲမွ ရလာမည့္ အက်ဳိးရလဒ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ေန၍ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေပ။ အျခားတဘက္တြင္လည္း ေျပာင္းလဲတိုင္း ေကာင္းလာမည္ဟု တရားေသ တြက္ဆထား၍ မရႏိုင္ေပ။ အေျပာင္းအလဲလုပ္ရန္ လမ္းေၾကာင္းႏွင့္ နည္းစနစ္ဗ်ဴဟာအျပင္ အက်ဳိးအျပစ္ကို ခ်ိန္ဆတတ္ဖို႔က အေရးႀကီးသည္။ သို႔မွသာ အေျပာင္းအလဲကို ေအာင္ျမင္စြာ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေပမည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္လည္း ၂၀၁၀ တြင္ အေထြေထြေ႐ြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေတာ့မည္ ျဖစ္၍ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ အေျခအေန တစ္ရပ္ကို မၾကာခင္ ကာလတြင္ ျမင္ေတြ႕ရန္ လူအမ်ားက ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကေပၿပီ။ သူ႔ေၾကာင့္ ငါ့ေၾကာင့္ လက္ညႈိးထိုးေနၾကမည့္အစား သူႏွင့္ ငါသာမက အားလံုး လက္တြဲ၍ ေဆာင္႐ြက္သြားႏိုင္မည့္ ကာလကို မွန္းဆၾကရန္ လိုအပ္ပါမည္။ ဒီမိုကေရစီ ေရာင္နီဦးကိုေတာ့ ခပ္ေရးေရးသာ လွမ္းျမင္ရသည္။ ဤခရီး မေ၀းပါ။ သို႔ရာတြင္ ဤခရီးမွာ အစသာ ႐ွိပါေသးသည္။ မူ၀ါဒ အေျပာင္းအလဲ၊ ေခတ္စနစ္ အေျပာင္းအလဲ၊ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အေျပာင္းအလဲ စသျဖင့္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားစြာက ေ႐ွ႕မွာ ေစာင့္ႀကိဳေနသည္။ ရပ္ေစာင့္မေနဘဲ ဆက္သြားၾကဖို႔ လိုပါသည္။ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြ ပထမကမၻာသို႔ အလုအယက္ ေျပးလႊား ၿပိဳင္ဆိုင္ေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တတိယကမၻာတြင္ မ်က္လႊာခ်ၿပီး တံခါးပိတ္ မီးပိတ္၍ အခန္းေအာင္း မေနသင့္ေတာ့ပါ။ လက္ခံခ်င္သည္ ျဖစ္ေစ၊ လက္မခံခ်င္သည္ ျဖစ္ေစ အေျပာင္းအလဲကေတာ့ တံခါးေခါက္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။